Το χειμώνα του 2008 δήλωσα συμμετοχή στο Domino Day χωρίς να έχω ιδέα τι να περιμένω.
Κι όμως, όταν με επέλεξαν να συμμετάσχω, κατέληξε να είναι ένα από τα καταπληκτικότερα ταξίδια της ζωής μου!
Έτσι, το Σεπτέμβριο του 2009 φτάσαμε στην Ολλανδία με τη Φαίη (την άλλη Ελληνίδα που επελέγη και την οποία μόλις είχα γνωρίσει). Μας πήγαν σε ένα νησάκι το οποίο θα μας φιλοξενούσε για τους επόμενους 2 μήνες.
Σιγά σιγά άρχισαν να μαζεύονται δεκάδες άλλα παιδιά από όλη την Ευρώπη και γίνονταν οι πρώτες συστάσεις. Και οι 90 είχαμε τον ίδιο σκοπό: Να χτίσουμε μαζί τη μεγαλύτερη κατασκευή domino στον κόσμο και να κάνουμε ένα νέο ρεκόρ Guinness!

Οι 2 αυτοί μήνες ήταν μαγευτικοί! Κάθε πρωί ξεκινούσαμε από το «νησάκι» μας για την κοντινότερη πόλη όπου χτίζαμε τα domino. Μία διαδρομή ανάμεσα σε ατελείωτα καταπράσινα λιβάδια την ώρα της ανατολής. Όσο για το χτίσιμο… αυτό είναι μία άλλη ιστορία! Σχεδόν 8 ώρες τη μέρα σκυμμένοι στο πάτωμα, με αργές, προσεκτικές κινήσεις φτιάχναμε τις πολύχρωμες κατασκευές με θέματα από όλες τις ηπείρους. Η διαδικασία ήταν κουραστική και μερικές φορές επώδυνη αλλά σίγουρα άξιζε τον κόπο. Αρκεί να μην έκανες κάποιο λάθος φυσικά γιατί η δουλειά ολόκληρης της ημέρας μπορεί να καταστρεφόταν μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα… ουπς!
Τα απογεύματα ξεκινούσε η διασκέδαση! Και φυσικά τα Σαββατοκύριακα ήταν ελεύθερα για εκδρομές. Άμστερνταμ, Ρότερνταμ, Χάγη, θεματικά πάρκα… το καθένα και μία διαφορετική περιπέτεια!

Καθώς περνούσε ο καιρός δενόμασταν όλο και περισσότερο με τα παιδιά και άρχισαν να γεννιούνται δυνατές φιλίες. Ώσπου μας ανακοινώνουν ότι έχουμε φτάσει το στόχο μας: είχαμε χτίσει 4.800.000 domino! Το ερώτημα ήταν εάν θα πέσουν αρκετά ώστε να κάνουμε το ρεκόρ. Η μεγάλη μέρα είχε φτάσει! Domino Day 2009! Κάμερες, φώτα, τεχνικοί, άγχος..! Όλα όσα χτίζαμε επί 2 μήνες θα γκρεμίζονταν μέσα σε 2 μόνο ώρες.

Το πρώτο domino πέφτει και το σόου ξεκινάει. Πανέμορφες εικόνες σχηματίζονται καθώς οι κατασκευές μας, η μία μετά την άλλη καταρρέουν. Υπήρχαν όμως 4 κενά τα οποία θα έπρεπε να χτίσουμε κατά τη διάρκεια του σόου και από τα οποία εξαρτιόταν η κατάρριψη του ρεκόρ. Κανείς όμως δεν ήξερε ποίοι θα καλούνταν να αναλάβουν αυτή την ευθύνη. Έρχεται λοιπόν η ώρα της πρώτης από τις 4 δοκιμασίες και τα φώτα πέφτουν πάνω σε ΕΜΕΝΑ και τη συγκάτοικό μου. Είχαμε 2 λεπτά για να χτίσουμε ένα τμήμα πάνω σε άμμο. Τα χέρια μου έτρεμαν, η καρδιά μου κόντευε να σπάσει. Με το σύνθημα άρχισα να χτίζω όσο πιο γρήγορα μπορούσα ακούγοντας ταυτόχρονα από δίπλα μου το χαρακτηριστικό ήχο από τα domino που έπεφταν να πλησιάζει.. τρρρρρρρρρρρ! Και την τελευταία στιγμή χάνω τον έλεγχο και τα δικά μου domino αρχίζουν να γκρεμίζονται στην άμμο :( Η δοκιμασία απέτυχε, όπως και οι επόμενες δύο (από άλλους συμπαίκτες) αλλά η τελευταία και σημαντικότερη πέτυχε. Όταν σταμάτησε η χιονοστιβάδα των domino περιμέναμε όλοι με αγωνία το τελικό αποτέλεσμα. Κι αν δε τα είχαμε καταφέρει; Αν δε σπάσαμε το ρεκόρ; Πήγαν όλα χαμένα; Και τότε μας ανακοινώνουν το μαγικό αριθμό: 4,491,863 domino είχαν πέσει! Πιο πολλά από ποτέ! Το αίσθημα της νίκης δεν περιγράφεται! Και φυσικά κάναμε ένα μεγάλο πάρτυ για να το γιορτάσουμε όλοι μαζί!

Από τότε πήρε ο καθένας το δρόμο του αλλά εξακολουθούν να μας δένουν οι φιλίες που δημιουργήσαμε αυτούς τους 2 μήνες στην Ολλανδία και φυσικά όποτε μπορούμε επισκεπτόμαστε ο ένας τον άλλον για μια μικρή επανασύνδεση σε κάποιο μέρος της γής!

από την Vasoula Osav