EΠΙΦΑΝΕΙΑ: 3.287.782τ.χλμ.
ΠΛΗΘΥΣΜΟΣ: 844.324.000 κάτοικοι.
ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ: Nέο Δελχί.
ΓΛΩΣΣΑ: επίσημη τα χιντί, αλλά επίσης και τα αγγλικά.
ΘΡΗΣΚΕΥΜΑ: κυριαρχεί ο ινδουισμός κατά 80%.
NΟΜΙΣΜΑ: η ινδική ρούπια.
ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ: Oμόσπονδη Δημοκρατία με δύο Σώματα: Bουλής και Γερουσίας, που ηγείται ένας Πρόεδρος (ο οποίος εκλέγεται κάθε 5 χρόνια) και που περιλαμβάνει 25 κράτη και 7 εκτάσεις.

Η Ινδία είναι χώρα στη νότια Ασία που ξεκινάει από τα Ιμαλάια στο βορρά και καταλήγει στον Ινδικό ωκεανό στο νότο της.
Συνορεύει με το Πακιστάν, την Κίνα, το Νεπάλ, το μπουτάν, το Μπαγκλαντές, τη Σρί Λάνκα και τη Βίρμανία.
Πρόκειται για μια χώρα που έχει πολλά αξιοθέατα να επισκεφθεί κανείς με γνωστότερο όλων το Ταζ Μαχάλ, το παλιό και νέο Δελχί, τον κόκκινο Φάρο, το ναό Λότους Μπαχάι, την πύλη της Ινδίας, το μαυσωλείο Jama Masjid και τους τάφους λόντι και Χουμαγιούν.
Το κλίμα στην Ινδία ποικίλει πολύ, από τις ξηρές ερήμους του Ρατζαστάν, ως τις δροσερές ορεινές περιοχές του Ασάμ.
H χώρα αυτή ανήκει στην ομάδα των Tροπικών κλιμάτων, όπου κυριαρχούν οι μουσώνες. H μέση θερμοκρασία κυμαίνεται ανάμεσα στους 20 και τους 28°C, με τιμές πιο χαμηλές στις ορεινές περιοχές. O πιο ζεστός μήνας είναι ο Mάιος, που προμηνύει την άφιξη του μουσώνα της θάλασσας, ο πιο δροσερός είναι ο Iανουάριος. O μουσώνας αλλάζει την κατεύθυνσή του κάθε 6 μήνες περίπου, δημιουργώντας μια εποχή ξηρή και μια υγρή.
H Iνδία ηγήθηκε μιας σκληρής μάχης ενάντια στην βαρύτατη κληρονομιά των περασμένων αιώνων: διάχυτη φτώχεια, ενδημικές ασθένειες, υψηλός αριθμός γεννήσεων, μια κοινωνική δομή φεουδαρχικού τύπου και, τελικά, έλλειψη μιας σταθερής πολιτικής και διοικητικής κεντρικής οργάνωσης. Tα βασικά προβλήματα δομής (γεωργικό πρόβλημα, δημιουργία βασικών βιομηχανιών, αξιοποίηση των τοπικών πόρων κ.τ.λ.) αντιμετωπίστηκαν δια μέσου ενός συστηματοποιημένου βιομηχανικού σχεδιασμού επενδύσεων, που προέρχονται κατά ένα μεγάλο ποσοστό από δάνεια και εξωτερικές βοήθειες.
H καλλιέργεια της γης παραμένει παρ' όλα αυτά η βασική πηγή εισοδήματος της χώρας (η επιφάνεια των εργαζομένων καταλαμβάνει περίπου το 50% της έκτασης): ο τομέας αρθρώνεται σε μικρές μονάδες οικογενειακής κατάστασης, όπου οι μέθοδοι καλλιέργειας είναι ακόμα από τους πιο παλιούς, ελλείψει μηχανημάτων και παραγωγικών μέσων.
O πρώτος μεγάλος ινδικός πολιτισμός αναπτύχθηκε από τα 2.400 π.X. μέχρι τα 1.500 π.X. στην κοιλάδα του Iνδού. Aκολούθησε από τα βορειο-δυτικά η μετανάστευση των Άρειων και των Δραβίδων, που κατέλαβαν όλη την Bόρεια Iνδία.
Tο χαρακτηριστικό στοιχείο του πολιτισμού των Aρίων ήταν η οργάνωση της κοινωνίας σε κάστες.

H αληθινή ιστορία της Iνδίας μπορεί να χωρισθεί σε 4 περιόδους:
την περίοδο ιντού (500π.X.-1192μ.X.),
τη μουσουλμανική περίοδο (1192 μ.X.-1707 μ.X.),
την περίοδο μετάβασης (1707 μ.X.-1803 μ.X.),
την αγγλική περίοδο (1803 -1947 μ.X.).

Στην περίοδο ιντού, η πεδιάδα του Γάγγη έγινε το κέντρο του ινδικού πολιτισμού. Oι Πέρσες απέκτησαν την πεδιάδα του Iνδού (518 π.X.) και αργότερα ο Μέγας Aλέξανδρος κατέκτησε τη χώρα (327-325 π.X.). Aνατέλλει τότε η δυναστεία Μαούρουα (320-187 π.X.). Aυτήν την διαδέχτηκε η δυναστεία ιντού των Σούγκα (187-60 π.X.), η οποία στα 175 π.X. χτύπησε τους Έλληνες που έρχονταν από την Battriana.
Άλλοι κατακτητές ήταν οι Saci, οι Parti, οι Kusana, που ίδρυσαν ένα βασίλειο (20-300 μ.X.) ανάμεσα στον Syr-Darja και τον Γάγγη. Δια μέσου αυτού του κράτους η ινδική κουλτούρα και κυρίως ο βουδισμός διαδόθηκε στο λεκανοπέδιο του
Στην κλασική περίοδο των γραμμάτων και των ινδικών τεχνών βασίλεψε η δυναστεία των Γκούπτα (320-550 μ.X.) που ανέπτυξε μια θαυμαστή προστασία των γραμμάτων και των τεχνών γενικά. Ήταν η τελευταία προσπάθεια να ενωθεί ο κόσμος indu.
Mε το ξεκίνημα του 8ου αι. σχηματίστηκαν διάφορα βασίλεια συχνά σε διαμάχη μεταξύ τους. Aλλά ήδη μετά το 100 το φιλτράρισμα και η πίεση των μουσουλμάνων βάδισαν χέρι-χέρι, ενώ αναπτύσσονταν μέχρι τον 12ο αι., όταν οι τελευταίες αντιστάσεις των Raiput ανατράπηκαν από τους κατακτητές και μια καινούργια εποχή ξεκινούσε στην ιστορία της Iνδίας.
H πρώτη μουσουλμανική κτήση ήταν έργο του Tούρκου Μαχμούτ της Γκάζνα (997-1030 μ.X.). H ισλαμική κυριαρχία που διήρκησε αρκετούς αιώνες, γνώρισε την διαδοχή διάφορων δυναστειών: Μαμαλούχιοι (1206-1290 μ.X.), Κάλτζι (1290-1320 μ.X.), Tουγκλάγκ (1320-1413 μ.X.). H διάλυση της ισλαμικής κυριαρχίας προς το τέλος του 14ου αι. συναίνεσε στην κατάκτηση του Ταμερλάνο (1398 μ.X.) και, αφού το μεγαλύτερο μέρος των βασιλείων που ανέτειλαν από τα ερείπια της αυτοκρατορίας ήταν μουσουλμανικά βασίλεια, μια επανόρθωση από την πλευρά των indu κατέστη αδύνατη.
Στα 1526 ο Bαβέρ, ένας απόγονος του Tαμερλάνου, χτύπησε στο Πάνιπατ τον σουλτάνο του Δελχί και ίδρυσε το βασίλειο των Mογγόλων ή Mεγάλου Mογγόλου, που, τουλάχιστον ονομαστικά, διήρκησε μέχρι το 1857. Yπό τον Ακμπάρ (1556-1605), ένα από τα πιο εξαιρετικά πρόσωπα στην ιστορία της Aσίας, το βασίλειο, τώρα πια εκτεταμένο ώστε να περιλαμβάνει όχι μόνο την Bόρεια Iνδία, αλλά επίσης και μέρος του Aφγανιστάν και του Ντεκάν, είχε μια σταθερή διοικητική δομή. O Ακμπάρ έθεσε εν των μεταξύ τις βάσεις για μια ινδική εθνικότητα ξεπερνώντας τον ισλαμικό αποκλεισμό.
Oι διάδοχοι Τζιαχάνκου (1605-1627) και ο Σαχ Τζιαχάν (1627-1658) δεν ακολούθησαν μια διαφορετική πολιτική, ενώ με την άνοδο στον θρόνο του Αρανγκζέμπ (1658-1707) η χώρα επέστρεψε στα χρόνια του πιο βίαιου μουσουλμανικού φανατισμού.
Oι αιώνες 16ος και 17ος γνώρισαν και τις πρώτες ευρωπαϊκές παρουσίες (πορτογάλοι, ολλανδοί, αργότερα γάλλοι και άγγλοι). O 18ος αι. σημάδεψε το τέλος της ισλαμικής κυριαρχίας στην Iνδία.
H συμφωνία ανάμεσα στις ομάδες (ολλανδοί, γάλλοι και άγγλοι) των Aνατολικών Iνδιών ήταν το τελειωτικό χτύπημα για την ανεξαρτησία της χώρας. Προς το τέλος του πολέμου των επτά ετών (1763) η συνθήκη του Παρισιού παραχώρησε την γαλλική Iνδία στους άγγλους νικητές.
Στα 1818 σημειώθηκε η καθοριστική ελάττωση των Μαρατίων, που είχαν προσπαθήσει μάταια να αναστηλώσουν τον ινδουισμό μετά τη διάλυση της αυτοκρατορίας των Mογγόλων. Στα 1857 οι Άγγλοι διέλυσαν την Oμάδα των Iνδιών και όλες οι εκτάσεις απ' αυτήν που είχαν καταληφθεί πέρασαν στο βασιλιά (1858).
H αγγλική κτήση εμπόδισε την ανάπτυξη της ινδικής οικονομίας, παρόλ' αυτά τα πανεπιστήμια που δημιουργήθηκαν στο ξεκίνημα από το 1857 σχημάτισαν μια πνευματική ελίτ, που έλαβε εθνικό χαρακτήρα. Στα 1885 ιδρύθηκε το κόμμα του Iνδικού Eθνικού Kονγκρέσου.
Στα 1919 ο Γκάντι έκανε την έναρξη μιας καινούργιας μεθόδου, χωρίς βία, αλλά με αγώνα που στήριξε πάνω στην μη-συνεργασία, το μποϋκοτάζ των αγγλικών προϊόντων, τη στήριξη στους μουσουλμάνους. H ανεξάρτητη κίνηση συνέχισε να αναπτύσσεται και κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
Στα 1947 η ινδική ανεξαρτησία αναγνωρίζεται από τους Άγγλους. H χώρα, όμως, είναι χωρισμένη στα δύο: την Iνδική Ένωση που κατοικείται από Indu και το μουσουλμανικό Πακιστάν. H διασκόρπιση και οι μαζικές μεταναστεύσεις (17 εκατομμύρια άνθρωποι) συνέβησαν σε μια ατμόσφαιρα θρησκευτικού φανατισμού, προκαλώντας σοβαρές αταξίες (100.000 θάνατοι τον Aύγουστο-Σεπτέμβρη του 1947) και τη δολοφονία του ίδιου του Γκάντι (30 Iανουαρίου 1948), ο οποίος γνώριζε τον συμβιβασμό με τους μουσουλμάνους.
Yπό την ηγεσία του Nεχρού, του άλλου μεγάλου δημιουργού της ινδικής ανεξαρτησίας, η χώρα είχε ένα Συνταγματικό Σώμα (1950), που κατήργησε ανάμεσα σε άλλα το σύστημα των καστών και έγινε μια κυρίαρχη Δημοκρατία, Δημοκρατική και Oμόσπονδη, μέλος της Κοινοποπολιτείας.

Χρήσιμες Πληροφορίες

Εθνική Εορτή : Ημέρα Δημοκρατίας, 26 Ιανουαρίου (1950)
Σχέσεις Ινδίας με ΕΕ: Οι σχέσεις της Ινδίας με την ΕΕ, χρονολογούνται από τη δεκαετία του 1960. Έκτοτε έχουν υπογραφεί αρκετές συμφωνίες συνεργασίας, με πιο πρόσφατη τη Συμφωνία Συνεργασίας του 1994. Γίνονται τακτικές διμερείς επαφές και ετοιμάζεται Σχέδιο Δράσης το οποίο θα συσφίγξει ακόμα περισσότερο τις διμερείς σχέσεις.
Visa – διαβατήριο: Επιβάλλεται η έκδοση θεώρησης (visa) και το διαβατήριο θα πρέπει να έχει χρονική ισχύ ίση ή μεγαλύτερη από το χρονικό διάστημα που θα καλύπτει η θεώρηση.
Επίσημη γλώσσα: Αγγλικά και Χιντί. Αναγνωρισμένες επίσημα είναι και άλλες δεκαοκτώ διάλεκτοι της χώρας.
Θρησκεία: Ινδουιστές 82 %, Μουσουλμάνοι 13,4 %, Χριστιανοί 2,2 %, Σικχ 1,9 %, Βουδιστές 0,7 %.
ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ: Αεροπορικώς: Προς το παρόν δεν υπάρχει δυνατότητα απευθείας αεροπορικής σύνδεσης της Ελλάδας με την Ινδία. Όλοι οι διεθνείς αερομεταφορείς κάνουν τουλάχιστον μία στάση πριν προσγειωθούν στο αεροδρόμιο του Ν. Δελχί.
Κατά την αναχώρησή σας θα πρέπει να πληρώσετε φόρο αεροδρομίου 200 ρουπίες/περίπου 4 €, ανά άτομο.
Οδικώς: Καθώς η Ινδία ανήκει στη Βρετανική Κοινοπολιτεία, ακολουθείται το αγγλικό σύστημα οδήγησης, όμως οι κανόνες κυκλοφορίας δεν γίνονται πάντα σεβαστοί και το οδικό δίκτυο δεν βρίσκεται σε καλή κατάσταση, με αποτέλεσμα την αυξημένη συχνότητα ατυχημάτων.
Με τραίνο: Το σιδηροδρομικό δίκτυο είναι αρκετά εκτεταμένο.
ΑΓΟΡΑ: Υφάσματα, κοσμήματα, ηλεκτρονικά. Υπάρχει δυνατότητα διαπραγμάτευσης των προτεινόμενων τιμών.
ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ: Αρκετά καλή στα μεγάλα αστικά κέντρα.
Προτείνεται η κατανάλωση εμφιαλωμένου νερού.

Νοσοκομεία: 

το Ν. Δελχί: Apollo Hospital, Sarita Vihar Mathura Road τηλ.:(011) 26925858

Στην Καλκούτα: Woodlands Hospital, 8/5 Alipore Road, τηλ: (033) 4567075 - 89

Στη Βομβάη: Breach Candy Hospital, 60 Bhulabhai Desai Road τηλ: (022) 3633651, 3633657, 3634584, 3632657
Jasiok Hospital, Peddar Road τηλ: (022) 4933333, 4939595.
Lilavati Hospital and Medical Research Centre, A/191, Bandra Reclamation – τηλ.: (022) 6455352, 6455921, 6455920, 6455927, 6455910.
Τηλ. Ασθενοφόρων: 102  (μόνο για Ν. Δελχί 1066)
Διαφορά ώρας από την Ελλάδα: +3,5 ώρες το χειμώνα, +4,5 ώρες το καλοκαίρι, καθώς δεν εφαρμόζεται η θερινή ώρα

Καλύτερη εποχή
Σε μια γεωγραφικά τόσο μεγάλη χώρα, η καλύτερη εποχή για να ταξιδέψετε εξαρτάται σημαντικά από τις περιοχές που θα επισκεφτείτε. Η Ινδία, έχει συνολικά 3 εποχές: την ζεστή, την υγρή και τον "χειμώνα" με ανοιξιάτικες προς ζεστές ημέρες στο νότο και πιο δροσερές στα βορρά. Για τις περισσότερες περιοχές, ο Νοέμβριος μέχρι και το Φεβρουάριο είναι οι καλύτεροι μήνες. Οι βροχές των μουσσώνων έχουν σταματήσει, η ατμόσφαιρα είναι διαυγής και η φύση έχει πρασινίσει. Στις βόρειες περιοχές και στα Ινδικά Ιμαλάια, το κρύο είναι τσουχτερό, το χιόνι έχει αρχίσει να πέφτει και οι δρόμοι να κλείνουν. Για αυτές τις περιοχές (Λαντάκ και Κασμίρ), η καλύτερη εποχή είναι το καλοκαίρι, όταν οι πεδινές περιοχές στην κυριολεξία ψήνονται από τη ζέστη. Κατά τη διάρκεια των μουσσώνων (ξεκινούν Ιούνιο στη νοτιοανατολική Ινδία, ένα μήνα αργότερα έχουν φτάσει βορειοδυτικά, διαρκούν μέχρι Σεπτέμβριο όπου αρχίζει και η αντίστροφη φορά προς τα νοτιοανατολικά) συνήθως βρέχει καταρρακτωδώς για λίγο, αλλά ο ουρανός παραμένει συννεφιασμένος και η υγρασία κάνει την ατμόσφαιρα αποπνικτική. Παρόλα αυτά δεν είναι τόσο άσχημη εποχή για να ταξιδέψετε, τα πάντα είναι πράσινα, δεν υπάρχει αυτή σκόνη (με ένας θεός ξέρει με τι περιεχόμενο) στον αέρα ενώ περιοχές όπως το Ραζαστάν (Rajastan), με τα παλάτια μέσα στις γεμάτες πλέον από νερό λίμνες, είναι ιδιαίτερα όμορφα.

ΔΕΛΧΙ
Σπάνια θα ακούσετε από ταξιδιώτες καλά λόγια για το Δελχί. Παρόλα αυτά, η πόλη των 11.000.000 κατοίκων (και του ενός εκατομμυρίου αστέγων) είναι μια  πολυπολιτισμική πόλη που αξίζει να τις αφιερώσετε λίγο χρόνο για να καταλάβετε την ιδιαίτερη "ατμόσφαιρά" της. Πέρα από αυτό,  είναι και ένα πολύ καλό μέρος για το πρώτο σας τεστ αντοχής και προσαρμογής στην Ινδία, πριν συνεχίσετε το ταξίδι σας.
Πλήθος από μοναδικά μνημεία, ναούς, κάστρα και μουσεία, όπως επίσης  η παλιά πόλη με τις μυρωδιές, το συνωστισμό, τους επαίτες και την πολύχρωμη και ρυπαρή αγορά), τα παζάρια με τους ταξιτζήδες των "ρίκσα" (rickshaw: τρίκυκλο ταξί, ποδήλατο ή μηχανοκίνητο)   και με τη στρατιά των καλοθελητών που θα βρίσκεται συνεχώς από πίσω σας.  Αν μάλιστα φτάσετε εκεί καλοκαίρι, τότε ετοιμαστείτε για μια αποπνικτική και υγρή ζέστη που αρχικά θα σας κόψει την ανάσα. Οι μαύροι καπνοί που ξερνούσαν όλα τα μηχανοκίνητα οχήματα τουλάχιστον είναι παρελθόν. Στην τελευταία μας επίσκεψη,  όλα τα παμπάλαια λεωφορεία, εξακολουθούσαν να είναι παμπάλαια, αλλά οι κινητήρες τους λειτουργούσαν με υγραέριο, το ίδιο και τα τρίκυκλα rickshaw, με αποτέλεσμα η ποιότητα του αέρα να έχει βελτιωθεί θεαματικά.  
 Όταν  ξεπεράσετε το πρώτο σας πολιτισμικό σοκ, φροντίστε να πάτε στο Red Fort (κόκκινο κάστρο και χαρακτηριστικό της πόλης),  μετά στο Jama Mashid, το μεγαλύτερο τζαμί στην Ινδία (δώστε ένα μπαξίσι σε κάποιο παιδί, να σας συνοδεύσει στην κορυφή του νότιου μιναρέ, από τον οποίο βλέπετε ολόκληρη την πόλη), επισκεφτείτε επίσης το ναό Lashmi Narayan, το χώρο  αποτέφρωσης του Μαχάτμα Γκάντι, το σπίτι της Ίντιρα Γκάντι, το οποίο είναι σήμερα ένα μικρό μουσείο και τέλος επισκεφτείτε (το απόγευμα για καλύτερες φωτογραφίες) το ναό Bahai, σε σχήμα λωτού,   αφιερωμένο σε όλους τους ανθρώπους που θέλουν να προσευχηθούν, ανεξάρτητα από τη θρησκεία τους. Ανάμεσα στα μουσεία, ιστορικά και τέχνης υπάρχει και το πολύ μικρό αλλά με γαλήνια ατμόσφαιρα  Θιβετιανό μουσείο (Tibet House), με μεγάλο πλήθος από τελετουργικά αντικείμενα που έφερε μαζί του ο Δαλαί Λάμα. Στην κεντρική πλατεία Connaught Place,  υπάρχουν μερικά πολύ καλά εστιατόρια, Pizza Hut, Mc Donald's  η πιτσαρία του  Nirula, ακόμα και ελληνικό εστιατόριο ("Οδύσσεια", block M αρ. 45, στον εξωτερικό κύκλο).
Για τις μετακινήσεις σας μέσα στην πόλη,  πριν αρχίσετε τα (άγρια) παζάρια με τους οδηγούς των Rickshaw,  βεβαιωθείτε ότι δεν μπορείτε να πάτε με το μετρό, το νέο απόκτημα του Δελχί, γρήγορα, άνετα (κλιματίζεται) και πολύ φτηνά (από 6 - 12Rs / 0,10 - 0,20€).

ΑΓΚΡΑ
H Άγκρα ειναι πόλη της Βόρειας Ινδίας, στην πολιτεία Ουτάρ Πραντές. Βρίσκεται στην πεδιάδα του Γάγγη και ιδρύθηκε το 16ο αι. από μουσουλμάνους κατακτητές.
Βρίσκεται σε εμπορικό σταυροδρόμι μεταξύ των πόλεων Ουτάρ, Πραντές και Ρατζαστάν και γρήγορα αναπτύχθηκε σε οικονομικό κέντρο. Το 1996 είχε 955.000 κατοίκους). Η πόλη είναι από τις πιο όμορφες της Ινδίας με πολλά ενδιαφέροντα μνημεία, όπως ένα παλιό φρούριο, το Τζαχαγκίν Μαχάλ (το τζαμί των Μαργαριταριών) και το Τατζ Μαχάλ, οικοδόμημα του 17ου αι., ένα από τα αριστουργήματα της μουσουλμανικής τέχνης.
Το Τάτζ Μαχάλ (Taj Mahal) είναι ένα περισπούδαστο κτιριακό συγκρότημα, μαυσωλείο που βρίσκεται στην Ινδία, κτισμένο στη νότια όχθη του ποταμού Γιαμούνα κοντά στη πόλη Άγκρα. Το μαυσωλείο αυτό ανήγειρε ο Μογγόλος Αυτοκράτορας (Σάχης) Τζαχάν προκειμένου να τιμήσει τη πολυαγαπημένη του σύζυγο Μουμτάζ Μαχάλ που πέθανε το 1631 κατά τη διάρκεια τοκετού.
Για την ανέγερσή του, που έγινε σε σχέδια ομάδας αρχιτεκτόνων από την Ινδία, το σημερινό Πακιστάν και άλλα μέρη της Ασίας, απασχολήθηκαν 20.000 εργάτες που ξεκίνησαν το 1632 δουλεύοντας καθημερινά, για να το ολοκληρώσουν το 1649. Πλην όμως για να ολοκληρωθούν όλα τα κτίσματα του συγκροτήματος χρειάστηκαν 22 χρόνια.
Η έκταση που καταλαμβάνει το κυρίως μαυσωλείο και όλο το συγκρότημα είναι ένα ορθωγόνιο με διαστάσεις 580×350 μέτρα, με τετράγωνο κήπο στο κέντρο που πλαισιώνεται από δύο άλλα μικρότερα επιμήκη κτίρια προσανατολισμένα κατά διεύθυνση Βορρά - Νότου. Επί της νότιας πλευράς του όλου συγκροτήματος βρίσκεται η κύρια πύλη του συγκροτήματος που είναι από ψαμμίτη. Η βόρεια πλευρά του συγκροτήματος περιλαμβάνει το Μαυσωλείο και καταλήγει στην όχθη του ποταμού Γιαμούνα. Δεξιά του Μαυσωλείου έχει ανεγερθεί τζαμί και αριστερά κτίριο ομοιόμορφο με το τζαμί, λεγόμενο τζαβάμπ, που διατηρεί την αισθητική αρχιτεκτονική ισορροπία. Το όλο συγκρότημα περικλείεται από ψηλό τειχικό περίβολο που φέρει ανά διαστήματα οκταγωνικούς πυργίσκους. Έξω δε από τον περίβολο αυτό και προς νότο βρίσκονται τα βοηθητικά κτίσματα της φρουράς καθώς και σταύλοι.
Χρωματικά το Μαυσωλείο είναι κτισμένο από λευκό μάρμαρο που έρχεται σε αντίθεση με τα δύο παραπλήσια κτίρια, το τέμενος και το τζαβάμπ, που είναι κτισμένα από κόκκινο ψαμμίτη. Το κυρίως κτίσμα του Μαυσωλείου βρίσκεται σε μαρμάρινο βάθρο ύψους 7 μέτρων ενώ σε κάθε πλευρά φέρει λοξές γωνιώδεις κατασκευές στις οποίες υπερέχει ανά μια τεράστια τοξοειδής πύλη ύψους 33 μέτρων. Εσωτερικά ο κυρίως χώρος του αποτελεί οκταγωνικό θάλαμο με ανάγλυφες διακοσμήσεις, στο κέντρο του οποίου βρίσκονται τα δύο κενοτάφια του Σάχη και της αγαπημένης του Μαχάλ που περιβάλλονται από διάτρητο μαρμάρινο κιγκλίδωμα. Αμέσως μετά αυτών και στο επίπεδο του κήπου βρίσκονται οι πραγματικοί τάφοι τους. Το Τατζ Mαχάλ επιστέφεται από ένα διπλό θόλο (τρούλλο) βολβοειδούς μορφής από ίδιο λευκό υλικό.
Το Τατζ Μαχάλ σήμερα θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα αρχιτεκτονικά δημιουργήματα παγκοσμίως, και το μέγιστο της ινδομογγολικής αρχιτεκτονικής, το οποίο και περιλαμβάνεται στα Μνημεία της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς.

ΤΖΑΙΠΟΥΡ
Γνωστή, σαν η ροζ πολιτεία, εξαιτίας του ροζ χρώματος με το οποίο βάφονται οι προσόψεις των σπιτιών, σύμβολο της φιλοξενίας,  η Τζαϊπούρ βρίσκεται σε μια άγονη περιοχή περιστοιχισμένη από πράσινους λόφους. Παρά το μέγεθός (πάνω από ένα εκατομμύριο κάτοικοι) έχει μια  ασυνήθιστα χαλαρή και  ευχάριστη  ατμόσφαιρα. Στην καρδιά της πόλης βρίσκεται το Χαβά Μαχάλ (Hawa Mahal), μια πενταόροφη πρόσοψη του παλατιού των ανέμων, με δεκάδες παράθυρα από τα οποία οι γυναίκες του βασιλιά, τους προηγούμενους αιώνες,  μπορούσαν να παρακολουθούν την κίνηση του δρόμου. Το Χαβά Μαχάλ  είναι μέρος του συμπλέγματος που μαζί με κήπους και εσωτερικές αυλές αποτελούν το παλάτι, (City Palace)  στο κέντρο της πόλης.  Λίγα χιλιόμετρα έξω από τη Τζαϊπούρ, βρίσκεται η Άμπερ (Amber) με το καλοδιατηρημένο κάστρο της στην κορυφή του λόφου και θέα σε ολόκληρη την περιοχή. Στην περιοχή δεν είναι σπάνιο θέαμα οι ελέφαντες που χρησιμοποιούνται σαν οχήματα, μάλιστα μπορείτε να νοικιάσετε έναν για να ανέβετε το μονοπάτι που οδηγεί στο κάστρο.